Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12766 K.2013/15383

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.06.2011 tarih ve 2010/77-2011/224 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.09.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'Tutumlar ve Ölçülmesi' başlıklı eserini ilk defa üniversitede yüksek lisans ödevi olarak hazırlayıp sunduğunu, davalı ile ...

Üniversitesinde oda komşusu olduğunu, bu ödevini dostluk temelinde davalıyla paylaştığını, habersiz olarak öğrencilerine isimsiz şekilde dağıttığını, müvekkilinin Mersin Üniversitesine geçmesi sonrası bu kere notlara ismini koyarak ve '1993-1994 ders notları' eklemesini yaparak dağıtımını gerçekleştirdiğini, 2003 yılında müvekkilinin notları kendi öğrencilerine dağıtımını yaptığı gibi eklemelerle notları kitaplaştırdığını, daha sonra davalının da Mersin Üniversitesine geçtiğini, durumu 2005 yılında internetten öğrendiğini, sorduğunda davalının yanlışlık olduğunu söylediğini, daha sonra 'Tutumlar,

Bileşenleri ve Ölçülmesi ' ders notlarında da kullanıldığını öğrendiğini, bilinçli şekilde intihal olduğunu anladığını, karşı koyması sonrası davalının aynı fakültede dekan oluşunu da kullanarak müvekkilini baskı altına almaya çalıştığını, aralarında husumet başladığını, davalı hakkında intihalden soruşturma açıldığını, 2003 yılında yayınlanan makalesinde kullanılan bu eseri davalının kendisininmiş gibi eski tarih koyarak öğrencilerine sunduğunu, manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, 3.000 TL manevi tazminatın tahsiline, davalının özür dilemesine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının yüksek lisans öğrencisi olduğu fakültede doçent olarak çalıştığını, tezinin kabulünde jüri üyesi olarak kabul kararı verdiğini, anılan ödevin hazırlanmasında kendisine yardımcı olduğunu, fazla kaynak bulunmaması nedeniyle müvekkilinin önceki çalışmalarından yararlandığını, düzeltmelerini yaptığını, ödev notlarını lisans öğrencileriyle paylaşmasını tavsiye ettiğini, anlaşıldığı kadarıyla lisans öğrencilerinin bunu çoğaltarak birbirlerine verdiğini, anılan notların müvekkilince dağıtılmadığını, para ile alınıp satılmadığını, kendi ismini yazmadığını, bu hususlarda haberinin bulunmadığını, 14 yıl sonra bu davanın açılmasının taraflar arasında sonradan çıkan husumete dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 1995 yılında yazdığı 'Tutumlar ve Ölçülmesi' adlı orijinal ders notlarının bulunduğu, daha sonra 2003 yılında davacı tarafından 'Psikometri Üzerine Yazılar' adlı kitabın 5. bölümünde 'Tutumlar, Bileşenleri ve Ölçülmesi' başlığı altında yer aldığı, davalı tarafından çoğaltıldığı ileri sürülen 13 sayfadan ibaret 'Tutumlar, Bileşenleri ve Ölçülmesi' isimli ders notlarının her sayfasının altında 'Dr.

A. Ata Tezbaşaran tarafından hazırlanmıştır.

1993-1994' ibaresine yer verildiği, bu notların öğrencilere dağıtıldığı, notların bilimsel eser niteliği bulunduğu, davacıya ait olduğu, esasen davalının da bunu kabul ettiği, çoğaltılıp öğrencilere dağıtılan ürünlere davalı adının davalı tarafından mı yoksa başkası tarafından mı yazıldığının tespit edilemediği, tarafların halen ve öncesinde birlikte çalıştıkları, davalının bu durum bilmesi gerektiği, hukuka aykırı bu durumu düzeltmesi için hareket etme zorunluluğu bulunduğu,

aynı fakülte ders veren davalının öğrenciler elinde bu notları görmesinin ve varlığından haberdar olmasının gerektiği, yine aynı fakültede dava dışı kişi tarafından hazırlanan yüksek lisans tezinde anılan ders notlarının davalıya aitmiş gibi atıf yapıldığı, davalının bu tezin kabulü jürisinde başkan olarak yer aldığı, hata ve yanlışlığı hem etik hem de hukuken görmesi ve müdahale etmesi gerektiği, intihal için yeterli kanıtın var olduğu gerekçesiyle davalı hakkındaki idari soruşturma açılmaması kararın Danıştay tarafından kaldırıldığı, manevi tazminat koşullarının bulunduğu, davacının özür dileme yönünde talebinin olduğu,

bu şekilde bir hükmün infazının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.000 TL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olmasına, davalının, ayrıca davacıya ait 'Psikometri Üzerine Yazılar ' isimli kitabından 'Psikolojide Ölçmenin Tarihsel Gelişimi' başlıklı ders notlarında amacını aşar şekilde alıntı yaptığının sabit bulunmasına, FSEK'nın 35. maddesine uygun şekilde davacıya atıf yapılmamasına, her ne kadar karar gerekçesinde bu yöne tam olarak değinilmemiş ise de davacı vekilinin istediği manevi tazminatın aynen hüküm altına alınmış olmasına, bu durumun sonuca etkili bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.