Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12794 K.2012/18556

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2009/279-2010/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ...Ş. vekili, müvekkili adına 2006/46521 numara ile tescilli "KOBİKART" markasına müsteniden ve iş bu "KOBİKART" markasının, uygulamaya yönelik kullanımı için, münhasıran 9.sınıfın tamamı ve özellikle elektronik veya manyetik kartlar ile bankacılıkta kullanılan kartlarda kullanılmak amacıyla; 17/06/2008 tarih, 2008/36177 başvuru numarası ile marka başvurusunda bulunulduğunu, başvurunun 556 s. KHK’ nın 7/1-c maddesi gerekçe gösterilmek suretiyle elektronik veya manyetik kartlar ile bankacılıkta kullanılan kartlar yönünden kısmen reddedildiğini, dava konusu marka başvurusunun reddedilen mallar için yaratılmış, özgün ve ayırt edici bir marka olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca elektronik veya manyetik kartlar ile bankacılıkta kullanılan kartlar alanındaki markalarda cins isimlerin markalaştığı yönünde toplumda bir kanı olduğu, temel olarak somut uyuşmazlık konusu “KOBİKART” ibaresinde de bu kullanımlara yaklaşan bir durum söz konusu olduğu, ilğili orta düzeyli tüketicinin her ne kadar KOBİ ibaresinin doğrudan belirli bir işletme grubunu tanımlayıcı vasfını bilse de kelimenin KART ibaresi ile birleşik yazılmış olmasına bağlı olarak “KOBİKART” ibaresinin marka olarak algıyacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.