Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12856 K.2013/14295

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2011 tarih ve 2006/337-2011/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1977’den beri faaliyette olduğunu, çeşitli konfeksiyon ve tekstil ürünlerinin imali, ithali, ihracı ve ticareti alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 02/04/2003 tarihinde “RODEO” markasının 18, 24, 25 ve 35. sınıflarda tescili için davalı TPE'ye başvurduğunu, başvurunun TPE Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından KHK 7/1-b bendi gereğince bazı mal ve hizmetlerin listeden çıkarılarak diğer mal ve hizmetler için kısmi olarak yayınlanmasına karar verildiğini, kısmi ret kararına karşı itiraz ettiklerini ve itirazlarının reddedildiğini,

ret kararına karşı YİDK'e yaptıkları itirazlarının da nihai olarak reddedildiğini oysa.

2002/15543 sayılı “Rodeo” markası ile müvekkili başvurusu arasında hiçbir benzerliğin bulunmadığını, dolayısıyla markalar arasında bir benzerlik olmadığını; ayrıca müvekkili markasının tescillinin talep edildiği sınıflarda uzun yıllardır kesintisiz olarak kullanıldığını, maruf ve meşhur hale geldiğini; ayırt edici nitelik kazandığını, ibarenin müvekkilinin ticaret unvanının kılavuz kelimesi olduğunu ileri sürerek, YİDK'nun 2005-M-3101 sayılı kısmi ret kararının iptaline, ayrıca redde dayanak davalıya ait 97434 sayılı markanın kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markası ve redde mesnet gösterilen markalar aynı değil ise de genellikle ürün ve markaların yan yana görme imkanı bulunmayan ortalama tüketicide bıraktığı genel intiba, görünüm, okunuş ve anlam olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarının kuşkusuz olduğu, başvuru kapsamında yer alan ve KHK'nın 7/1-b bendi uyarınca çıkarılan mal ve hizmetler yönünden mutlak red nedeni gerçekleşmiş olup iptali istenen YİDK kararında isabetsizlik bulunmadığı, davalıya ait 97434 sayılı markanın kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğü talebi yönünden ise;

söz konusu marka hakkında davalı tarafından sunulan delillerin tescil kapsamındaki ürünlerde kullanımı kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne, 97434 sayılı markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.