Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13158 K.2012/19181

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/09/2010 tarih ve 2009/328-2010/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, TMSF tarafından Türkiye İmar Bankası'nda mevduatı olanlara yasa gereği ödenmesi gereken müvekkiline ait toplam 102.775,60 TL bedelin 2007 yılı içerisinde davalı banka şubesine yatırılmasına ve müvekkili tarafından defalarca talep edilmesine rağmen davalının parayı müvekkiline bir yılı aşkın bir süre sonra teslim ettiğini belirterek geç ödeme sebebiyle şimdilik 25.000,00 TL faiz alacağının 05/12/2008 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu paranın 13/12/2007 tarihinde 102.775,60 TL olarak müvekkili bankaya aktarıldığını, davacının 05/12/2008 tarihinde bankaya başvuruda bulunduğunu, başvuru tarihinde sistemdeki arıza nedeniyle hesabın tespit edilemediğini ancak 12/12/2008 tarihinde ödemenin yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 05/12/2008 tarihli yazılı başvuru tarihinden önce davacı tarafça davalı bankaya başvuruda bulunduğuna ilişkin yazılı bir delil ibraz edilemediği, davacının başvuru tarihinin 05/12/2008 olarak kabul edilmesi gerektiği, buna göre ancak 7 günlük gecikme sebebiyle mevduat faizi talep edilebilebileceği, hüküm altına alınan alacak faiz alacağı olduğundan faize faiz yürütülmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 226,10 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.