KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/13212 E., 2013/13446 K.·(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2013
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
543 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.07.2010 tarih ve 2008/116-2010/398 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin bankadan kredi almasının mümkün olmaması nedeni ile müvekkili şirket tarafından kendi adına davalı şirketin kullanması ve piyasaya olan borçlarını ödemesi için kredi çekildiğini, çekilen 48.000,00 TL'nin davalıya verildiğini ve taraflar arasında yapılan protokol gereğince çekilen bu kredinin taksitlerinin davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı şirketin bu kredinin toplam 10.047,00 TL'lik beş adet kredi taksitlerini ödediğini, diğer 19 taksiti ise müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, müvekkil şirketin toplam 38.113,00 TL ödediğini,
davalının kredi miktarını müvekkilinden almasına rağmen müvekkiline olan borcunu ödemediğini ileri sürerek, 38.113,00 TL alacağın müvekkili şirketin taksitleri ödediği günden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket adına 10.11.2005 tarihinde kullandırılan 40.000,00 TL’lik kredinin 10.047,07 TL’sinin davalı Eren Demir Petrol Ürn. İç ve Dış Tic. Ltd.Şti tarafından yatırıldığı, geri kalan 38.122,54 TL’sinin ise davacı ... Nak. Gıda Orm. Ürn. Teks. Ltd. Şti. tarafından yatırılarak kapatıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 38.113,00 TL’nin (davalının Akbank A.Ş. Pazar Şubesi’nden 10.11.2005 tarihinden kullandırılan 40.000 TL’lik kredi borcuna karşılık olmak üzere yapmış olduğu taksit ödeme günlerinden başlamak üzere) reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, davalı şirketin kullanması amacıyla davacı tarafından çekilerek davalıya verilen krediye ilişkin olarak davalının yapması gereken ödemelerin davacı tarafından yapılması nedeniyle davacının ödediği miktarın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.Taraflar arasında bu konuyla ilgili olarak yapılan 13.11.2005 tarihli sözleşmede, davacının kendi adına bankadan alacağı krediyi davalıya vermesinin, krediye ilişkin geri ödemenin de davalı tarafından yapılmasının kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.Bu durumda,
davacının işbu davada kredi kullanmak suretiyle çektiği parayı davalı şirkete ödediğini de ispatlaması gerekmektedir.Bankadan kullanılan kredinin ilk 5 taksitinin ödendiği davacı tarafından da kabul edilmiş ise de ödemenin kimin tarafından ve hangi nedene dayalı olarak yapıldığı belli değildir.Bu itibarla, davacının öncelikle bankadan davalı yararına kullandığını iddia ettiği krediyi davalıya verdiği, bu paranın davalı şirket tarafından kullanıldığı veya onun yararına harcandığı hususlarını ispat etmesi,
ancak bu husustaki ispat yükü yerine getirildikten sonra söz konusu krediye ilişkin olarak bankaya yaptığı geri ödemeleri davalıdan isteme hakkının bulunduğunun kabulü gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/13212, K. 2013/13446, 27 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama