KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/1323 E., 2011/5420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2009 gün ve 2007/439-2009/42 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/11/2010 gün ve 2009/5112-2010/11351 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalının dava dışı limitet şirketin ortakları bulunduğunu, davalının %50 pay sahibi olduğunu, yabancı olan müvekkillerinin tesadüf eseri tanışarak bu şirketi kurduklarını, Dinar’da votka fabrikası inşa edildiğini, sermayenin müvekkillerince karşılandığını, ayrıca şirketin krediler çektiğini, davalının şirketi zarara uğrattığını, esasen kötü şekilde yönetim gösterdiğini, tespitler yapıldığını ileri sürerek, TTK.’nun 161/son maddesi uyarınca davalının şirket müdürlüğü görevinden azline, mahkeme kararı kesinleşinceye kadar idarenin kayyıma teslimine, (20.000) TL. tazminatın dava dışı limitet şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iddiaların yersiz olduğunu, şirketin kar elde etmeye başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, müdürlük görevinden azil istemiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, (20.000) TL.’nin davalıdan tahsili ile dava dışı limited şirkete verilmesine dair karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/1323, K. 2011/5420, 5 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama