Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13282 K.2012/19710

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.02.2011 tarih ve 2008/27-2011/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2004/01284 sayılı Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesine konu tasarım ile TR 2003/02358 Y sayılı Faydalı Model Belgesine konu buluşun yenilik ve ayırt edici kriterlere uygun olmadığını, piyasada çok eski tarihlerden beri bilinen ve kullanılan ürünler olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesi ve Faydalı Model Belgesinin hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edici nitelikte olduğunu, faydalı model belgesine konu buluşun da yeni ve sanayiye uygulanabilir nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 2004/01284 sayılı “Reklam Arabası Ürünü” adlı çoklu tasarım tescil belgesinin 28/04/2004 tarihinden itibaren, TR 2003 02 328 Y sayılı "Fuarlarda Kullanılmak Üzere Reklam Arabası" buluş başlıklı faydalı model belgesinin 15/01/2004 tarihinden itibaren davalı adına tescil edildiği, faydalı model belgesinin tüm istemleri teker teker incelendiğinde 1989 tarihli ABD patentinin ihtiva ettiği unsurlara göre yeni olmadığı, endüstriyel tasarım tescil belgesine konu tasarımların ABD patentlerindeki çizimlere göre yenilik ve ayırt edici niteliklerinin bulunmadığı, ABD patentlerinin başvurusunun çok eski tarihte kamuya sunulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.