Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13297 K.2012/10822

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2011 tarih ve 2010/527-2011/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ve davacıların Özbay Tur.

A.Ş. ortağı olduğunu, davalının 03.05.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile diğer yönetim kurulu üyeleri adına sahte imza atarak kendisini şirketin tek yetkilisi olarak göstermek suretiyle, şirketin borçlu kendisinin lehdar olduğu 13.12.2000 tanzim tarihli, 15.12.2000 vadeli 42.000 USD bedelli senet düzenlediğini, senedin borçlusu ile alacaklısının aynı kişide birleşmesi nedeni ile bono vasfını taşımadığını, yine 06.12.2000 günlü yönetim kurulu ve 08.06.2000 tarihli genel kurul toplantısının da diğer ortaklar olmadan sahte imzalar atılarak yapıldığını ileri sürerek,

03.05.2000 ve 06.12.2000 tarihli yönetim kurulu kararları ile 08.12.2000 tarihli genel kurul kararının yok hükmünde olduğunun tespitini ve iptalini, 42.000 USD bedelli senedin bono niteliğini taşımadığının ve senet nedeni ile şirketin borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın senetten bilgisi olup muvafakatinin bulunduğunu, senedin borçlusunun şirket, lehtarının ise müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, şirketin 03.05.2000 tarihli genel kurul toplantısında yönetim kuruluna 3 yıllığına davalının ve ... ile ...'ın seçildiği, 08.12.2000 tarihli genel kurulda şirket amaç ve konusuna yönelik ana sözleşmede değişiklik yapıldığı, anılan genel kurul tutanakları ile hazirun cetvellerindeki imzaların isimleri karşısındaki kişilere ait olmadığı, bu halde 03.05.2000 günlü genel kurul kararı yok hükmünde olduğundan, bu genel kurul kararına dayalı olarak alınan 03.05.2000 ve 06.12.2000 günlü yönetim kurulu kararlarının da yok hükmünde bulunduğu,

şirket kayıtlarında davalının şirkete borç verdiği belirlenemediği gibi, bonoyu şirket adına düzenleyen şirket yetkilisinin kendisinin lehtar olarak gösteremeyeceği, lehtar ve keşideci sıfatı birleşen belgenin bono olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle bono nedeniyle davacı şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine, 03.05.2000 ve 06.02.2000 tarihli yönetim kurulu kararları ile 08.12.2000 tarihli genel kurul kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptallerine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. TTK'nun 690 ncı maddesi aynı Yasa'nın 585 nci maddesine yollama yapmadığından bono borçlusunun kendisini lehtar göstererek bono düzenlemesi mümkün değil ise de; somut olayda bononun borçlusu şirket, lehtarı ise davalı olduğundan mahkemenin lehtar ve keşideci sıfatının birleştiğine ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de; mahkemenin yerinde bulunan diğer gerekçelerine göre asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.