Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13332 K.2011/16466

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.07.2009 gün ve 2009/115 - 2009/254 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.06.2011 gün ve 2011/7787 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, yurt içinde ve yurt dışında uzun yıllardan beri tanınmış marka haline gelen “DİVAN, DİVAN OTELİ, DİVAN CATERİNG, DİVAN ZİYAFET SERVİSİ, DİVAN PUB, DİVAN GOURMET, DİVAN PASTANESİ” markalarının 2006 yılında müvekkiline devredildiğini, davalının ise “MERKEZ DİVAN LOKANTASI” ibaresini müvekkili ile aynı iştigal alanında adına tescil ettirdiğini, davalının markasının, müvekkiline ait markalar ile iltibas yarattığını, 556 sayılı KHK'nin 8. ve 42. maddeleri gereğince davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiğini ileri sürerek,

davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalının ticaret sicil kaydının sicilden terkinine, davalının marka hakkına tecavüz teşkil eden yayın, ilan, broşür ve dokümanlarının imhasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davalının markası ile davacı markaları arasında görsel açıdan hiçbir benzerlik bulunmadığını, divan sözcüğünün davalı markasında tali bir unsur olarak yer aldığını, davalının markayı kullanımının tescil tarihinden çok öncesine dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.