Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13400 K.2012/337

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2009 gün ve 2007/173-2009/190 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.07.2011 gün ve 2009/14165 - 2011/8694 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “Eti TUTKU”, “TUTKU” ve “TUTKU GERÇEK TUTKU” ibareli slogan markalarının sahibi olduğunu, “Tutku” ibareli tanınmış markaların 1998 yılından bu yana müvekkili tarafından aralıksız kullanıldığını, davalının “İşte bu tutku tamamen gerçek” sloganını “Magnum” markalı dondurma ürününün tanıtımı için açık hava mecralarında, çeşitli tv kanallarında yayınlanan reklamlarında haksız ve izinsiz olarak kullandığını, davalının bu kullanımının müvekkilinin markadan doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu, bu davranışların aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkili şirketin tanınmış markalarının çekim gücünden,

markanın güçlü imajından yararlanılmaya çalışılmasının kötüniyetin açık göstergesi olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin marka haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, tecavüzün ref’i ve meni’ne, ilgili ürünlerin imhasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete ait “Magnum” markasının Türkiye’de 1989 yılında tescil edildiğini, bu markanın tüm Türkiye’de satışı yapılan meşhur bir marka olduğunu, davaya konu sloganın kullanılmasının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

43,90 KDH · 38,20 KDPH · 05,70 KDBH-203,00 Ceza-23.01.2012 - SK