Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13421 K.2013/16199

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/07/2011 tarih ve 2010/43-2011/300 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı otel binasının, davalının sigortalı otele bitişik kaldırıma istifleyerek bıraktığı yangına duyarlı satılık ikinci el eşyalarının meçhul şahıslarca 25.09.2009 tarihinde tutuşturulması ve otele sirayet etmesi sonucu hasar gördüğünü, müvekkilinin 37.210,00 TL tutarındaki hasar bedelini sigortalıya ödediğini ileri sürerek, 37.210,00 TL.'nın 31.12.2009 ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında sabotaj ihtimalinin yüksek olduğunu, müvekkilinin yangının çıkmasında bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yangının davacının dükkanı dışında, sigortalı işyerine bitişik kaldırıma istiflenen yangına duyarlı malzemeden imal edilmiş eşyaların tutuşturulması ile başladığı, bu tür eşyaların çok kolay yanabildiğinin bilinen bir gerçek olduğu, dolayısıyla davalının bu tür eşyaları herhangi bir tedbir almadan umuma açık bir kaldırımda bırakmasının kusurlu bir davranış bulunduğu, davalının kolaylaştırıcı eylemi dikkate alındığında eşyaların 3. kişilerce yakılmasında ancak müşterek illiyetten söz edilebileceği, davalının eşyaların ...’ye ait olduğu,

kendisinin Selahattin’in satışından yüzde aldığı savunmasının, sonuçta işyerinin davalıya ait bulunması ve Selahattin ile aralarındaki ticari ilişkinin iç ilişki niteliğinde olması nedeniyle olayla davalı arasındaki illiyet bağını ortadan kaldırmayacağı, uğranılan zararın 37.210,26 TL. olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, anılan meblağın 31/12/2009 ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.