Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13446 K.2011/16468

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2009 gün ve 2007/395-2009/234 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.06.2011 gün ve 2009/15025 - 2011/7628 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.05.1992 tarihinde "AYKON" esas unsurlu ticaret unvanı ile ticaret siciline kaydedildiğini, ticaret unvanını aralıksız kullandığını, aynı zamanda marka olarak kullanıp, Türkiye çapında tanınmış bir hale getirdiğini, müvekkilinin "AYKON" ibaresini 37.sınıfta tescil ettirmek için yaptığı başvurunun davalıya ait tescilli markaların bulunması nedeniyle reddedildiğini, oysa davalı şirketin 02.04.1998 tarihinde Poloris Dış Tic.A.Ş.unvanı ile kurulduğunu, faaliyetleri içinde inşaat işleri bulunmadığını,

26.03.2002 tarihli genel kurul toplantısında unvanını "Aykon Çelik Yapı A.Ş." olarak değiştirdiğini ve konusuna inşaat yapma faaliyetlerini eklediğini, davalının bu eyleminin kötüniyetli olup TTK'nun 57/5 anlamında haksız rekabet oluşturduğunu, 556 sayılı KHK'nin 8/3, 8/5 maddeleri uyarınca müvekkilinin "AYKON" ibareli marka ve ticaret unvanı üzerinde üstün hakkı bulunduğunu ileri sürerek,

davalı şirkete ait 2006/17490 ve 2006/17492 numaralı "AYKON" markalarının hükümsüzlükleriile sicilden terkinini, haksız rekabetin önlenmesini, davalının ticaret unvanındaki "AYKON" ibaresinin silinmesini ve 20.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin 1992 yılında 10 yıllığına kurulup 2004 yılında süre uzatımının yapıldığını, "AYKON" markasının müvekkilince kullanılarak ayır edicilik kazandığını, bu nedenle 556 sayılı KHK'nin 42/son maddesi gereği 7/b,c,d bentlerine göre hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini, müvekkil başvurusu ile davacı markalarının benzer olmadığını, davacı markalarının tanınmış marka olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.