Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13462 K.2011/16887

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2009 gün ve 2007/386-2009/253 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.07.2011 gün ve 2010/610 - 2011/8974 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk Patent Enstitüsüne 2006/23490 başvuru nolu “şekil+ Hayati Özer Tarım Ürünleri Ticaret ve Sanayi A.Ş.” ibareli, 29 ve 30 sınıflarda tescil başvurusunun davalılardan TPE tarafından dava dışı şirkete ait 2002/17935 nolu “ şekil+ Hayati Özer” ibareli markası ile ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu gerekçesiyle tescil talebinin kısmen reddedildiğini, bu karara itirazlarının da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007/M-3865 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı markası ile redde mesnet markanın aynı emtialara ilişkin olması nedeniyle kurum kararının doğru olduğu ancak bu emtialardan “kuru yemişler, kurutulmuş meyveler, pestiller” emtialarının davacı taraf adına daha önceden tescil edilmiş olan 1998/206587 nolu markada da yer alması nedeniyle davacının bu emtialar açısından kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 2007/M-3865 nolu TPE YDİK kararının 29. sınıfta yer alan “kuru yemişler, kurutulmuş meyveler, pestiller” emtialarıyla sınırlı olarak iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.