Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13501 K.2012/8905

Taraflar arasında görülen davada Konya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.09.2011 tarih ve 2010/552 - 2011/392 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.05.2012 günü yine davalı vekilinin mürafaadan vazgeçtiğine ilişkin dilekçesi dikkate alınarak dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildikten, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen mahkeme kararının davalıya usule uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği ve MÖHUK'nun 54. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yabancı ülke mahkemesinin masraf kararına dair ilamının tenfizinin davacı tarafça talep edilmeyip mahkemece de bu yönde bir hüküm kurulmamış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.