Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13635 K.2012/9613

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2010 tarih ve 2008/386-2010/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin evden ayrıldığını, evden ayrılmadan önce müvekkili adına olan davalı banka şubesindeki kasada bulunan yaklaşık 10.000 TL değerindeki altın ve ziynet eşyalarını aldığını, bu olay sebebiyle müvekkilinin mağdur olduğunu ileri sürerek, 10.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile eski eşinin davalı bankadan kasa kiraladıkları, davacı beyanı ve tanık anlatımlarına göre kasada ortak birikimleriyle düğün takılarının bulunduğu, davacının eski eşinin kendisinde bulunan anahtar ile davacı ile evlilik birliğinin devam ettiği sırada bankaya gelerek kasayı açtığı, kasada bulunan eşyaların tamamının davacıya ait olmadığı, ayrıca tanık anlatımlarına göre davacının eşinin de davacı ile birlikte ve ayrı olarak kasayı anahtarı ile açtığı, kasa içinde ziynet eşyası olup olmadığı, var ise miktarın ne olduğu hususunun davacı tarafça kanıtlanamadığı ve davacıya ait kasa anahtarının eski eşte bulunma gerekçesinin açıklanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.