Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13742 K.2011/17180

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2009 gün ve 2005/244-2009/168 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/07/2011 gün ve 2009/10238-2011/9042 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, elektrik motoru imalatında köklü geçmişi bulunan öncü bir kuruluş olan müvekkilinin ürün sattığı dava dışı Safkar ve Temsan firmalarına aynı alanda faaliyet gösteren davalı İtalyan şirketince iki ayrı patentin davacı tarafından tecavüz edildiğinden bahisle ihtarname çekilmesi üzerine adı geçen şirketlerin müvekkili ile olan ticari ilişkilerini önce azaltıp sonra kestiklerini ve ürünleri davalıdan almaya başladıklarını, davalı tarafın Türkiye'de tescilli patentleri bulunmadığı gibi, patent haklarına tecavüzün de söz konusu olmadığını, davalı eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek,

haksız rekabetin tespitine, sona erdirilmesine, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 240,749,86 Euro maddi, 15.000 Euro manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde sözü geçen iki firmanın müvekkilinin patent haklarının korunduğu ülkelerde patente konu ürünleri sattığını ve bu ürünleri davacıdan satın aldığının tespit edildiğini, ihlallerin tespiti bakımından davacı ve başka bir kısım firmalar hakkında İtalya'da dava açıldığını, Avrupa Patent Sözleşmesi uyarınca müvekkilinin haklarının korunacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulü ile davalının eylemlerinin haksız rekabet olduğunun tespitine, men'ine, düzeltilmesine, 40.852,91 TL maddi, 8.500 TL manevi tazminatın tahsiline, hüküm özetinin ilanına dair verdiği kararının Dairemizce bozulması üzerine, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.