Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13883 K.2012/20727

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2009/479-2010/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin binek araç satıcılarının araçlarını satın alan kişilere, şehirde park yeri işleten kuruluşlarla sözleşme yapılmak suretiyle, belirli süreli olarak yıllık park yeri tahsis edilmesi ve bu yolla binek araç satıcılarının pazar payının genişletilmesini amaçlayan proje için İspark ile temasa geçtiğini, davalının üreticisi ve satıcısı olduğu araçlar için bu projenin uygulanması amacıyla taraflar arasında 16/04/2007’de bir yıllık sözleşme imzalandığını, ancak sözleşme bitiminden sonra da davalının bu projeyi kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, davalının yarattığı haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davaya bakmanın Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemeleri'ne ait olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

Davacı, taraflar arasındaki 16/04/2007 tarihli sözleşmenin sona ermesine karşın bu sözleşmeye aykırı olarak müvekkili tarafından geliştirilen ücretsiz parklanma projesinin kullanımına devam edilmesinden kaynaklanan haksız rekabetin önlenmesini istemiştir. Somut olayda, “Ücretsiz Parklanma Projesi”nin 5846 sayılı FSEK kapsamında eser olduğuna ilişkin bir iddia ileri sürülmediğine ve uyuşmazlığa uygulanacak hükümler bakımından dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 56. vd. maddelerine dayanıldığına göre, huzurdaki davanın çözümünün genel mahkemenin görevine girdiği halde, yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenlerle iki taraf yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.