Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1398 K.2012/8616

Hasımsız olarak görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2010 tarih ve 2010/470-2010/849 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 08.06.2010 tarihinde yaşanan sel felaketi sonucu müvekili şirketin işyerinin sular altında kaldığını, işyerinde bulunan şirketin 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait tüm ticari defter fatura vergiye esas belgeler ve her tür belge ve evrakın okunamayacak hale gelip zayi olduğunu ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre,defter zayine ilişkin iddialara itibar olunsa bile, koruma kusuru bulunan davacının kendi kusuruna dayalı olarak hak talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zayi belgesi verilmesine ilişkin olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.nun 388/3. (HMK.297/1-c) maddesi uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması kanun gereğidir. Mahkemece, davacının hangi nedenlerle defter ve belgelerini saklamakta kusurlu olduğunun karar gerekçesinde belirtilmemesi ve davacının iddiasına neden itibar olunmadığı açıklanmaksızın genel ifadelerle yetinilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, defterlerin davacı tarafından nerede saklandığı sırada hasar gördüğü,bu yerin ticari defterlerin saklanmasına uygun olup olmadığı, gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilip, neticesine göre karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.