Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14100 K.2012/20572

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/06/2011 tarih ve 2011/124-2011/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin GTTLOGISTICS ibaresinin 39. sınıf mal ve hizmetlerde marka olarak tescili için davalı kuruma başvurduğunu, davalı TPE'nin dava dışı şirket adına aynı sınıfta tescilli GTT GENERAL TRAVEL TURKEY ibareli markayla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesine dayanarak başvuruyu nihai olarak reddettiğini, oysa müvekkili markası ile redde dayanak markanın benzer olmadığını, başvurunun aynı zamanda müvekkili şirketin ticaret ünvanının kök unsurunu oluşturduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2011-M-191 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalının marka olarak tescil ettirmek istediği ibare ile daha önce başka bir şirket adına tescil olunan GTT GENERAL TRAVEL TURKEY ibaresinin ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, kurumun red kararının hukuka uygun olduğunu, savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesindeki ayırt edilemeyecek kadar benzerliğin ilk bakışta benzerlik olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu kıstasa göre yapılan değerlendirmede her ne kadar davacının başvurusu ile redde dayanak alınan markanın kapsamlarındaki mal ve hizmetler aynı ise de, markaların işitsel ve görsel olarak aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıkları, TPE'nin red kararının hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPE YİDK'nun 2011-M-191 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.