Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14153 K.2012/20262

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2011 tarih ve 2011/133-2011/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkillerinden para tahsil ettiğini, müvekkilerinin davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Wuppertal Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinde dava açtığını, davanın kabul edildiğini ve kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Wuppertal Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 4 O 25/07 sayılı dosyasından verilen 26.06.2007 tarihli kararın ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kararın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararı tebliğ aldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 26.06.2007 tarih ve 4 O 215/07 sayılı kararın tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, tenfiz davalarının eda davası değil tespit davası niteliğinde olması nedeniyle, mahkemece yargılama harcı ile davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinin, nispi değil maktu olarak belirlenmesi gereklidir. Bu durum karşısında mahkemece, nispi harç ile davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, mülga HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.