Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1441 K.2012/7454

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2009/188-2010/480 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil banka tarafından davalı ...’ya kullandırılan kredinin geri ödenmediğini, diğer davalı ...’nun da bu kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, tüm borçlulara Erzurum 4. Noterliği’nin 13.11.2006 tarih ve 14472 yevmiye numaralı muacceliyet ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek,

öncelikle boçluların menkul ve gayrimenkulleri ile 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere 7.500 TL alacağın kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi ve sair fer’ileriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini 82.990,07 TL’na yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile 82.990,07 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, asıl alacak miktarı 41.068 TL olmakla bu miktarın da dava tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek faiz ve % 5 BSMV’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece 82.990,07 TL’nın davalıdan tahsiline ve bu miktarın 41.068 TL’sına dava tarihinden itibaren temerrüt faizi ve BSMV yürütülmesine karar verilmiş olmasına ve bu şekilde verilen yerel mahkeme kararının yerinde bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.