KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/1449 E., 2011/2570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.07.2010 tarih ve 2010/99-2010/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İtiraz eden vekili, karşı tarafın istemi üzerine alınan ihtiyati haciz kararına dayanak oluşturan çekin zamanaşımına uğradığını ve aynı çeke ilişkin olarak mükerrer bir takip daha yapıldığını, müvekkili kooperatifin kredi sözleşmesinin kefili olmadığı halde borçlu gibi gösterildiğini, bu hususların karşı tarafın kötüniyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, müvekkili aleyhine verilmiş bulunan ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Karşı taraf vekili, borçlunun ileri sürdüğü sebeplerin kanunda sayılmış bulunan ihtiyati hacze itiraz sebeplerinden olmadığını savunarak, itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu ihtiyati haciz isteminin çeke dayalı olarak verildiği, kambiyo senedinin zamanaşımına uğradığı ve mükerrer takip yapıldığına ilişkin iddiaların İİK’nun 265 nci maddesinde belirtilen itiraz nedenlerinden olmadığı, itiraz edenin iddialarının açılacak bir alacak veya menfi tespit davasında incelenmesinin mümkün bulunduğu gerekçesiyle ihtiyati haciz kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, itiraz eden vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, itiraz eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/1449, K. 2011/2570, 11 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama