Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14532 K.2012/21176

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2011 tarih ve 2010/98-2011/449 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın Şanlıurfa Şubesi'nin mudisi olduğunu, anılan şubede portföy yöneticisi olan ...'nin müvekkiline, parasını altına endeksli fonda değerlendirmesi yönünde telkinde bulunduğunu, müvekkilinin bu teklife olumlu cevap vermesi üzerine adı geçen çalışanın müvekkilinden fon alım satım işlemlerinin yapılabilmesi için imzalı boş dekontlar aldığını, daha sonra aynı personel hakkında zimmetine para geçirmekten dolayı cumhuriyet savcılığınca soruşturma başlatıldığını, bu soruşturma sırasında banka çalışanının müvekkilinin hesabından da zimmetine para geçirdiğini kabul ettiğini,

talep edilmesine rağmen davalı bankanın müvekkiline parasını ödemediğini, bir güven kurumu olan davalının müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 17.600 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesabında gerçekleşen işlemlere ilişkin dekontlardaki imzaların davacının eli ürünü olduğunu, her ne kadar davacı imzalı boş dekontları banka çalışanına verdiğini ileri sürmüş ise de söz konusu çalışanın hiçbir müşterinin boş dekonta imzasını almadığı yönünde ifade verdiğini, yetkisi dışında işlemler yaparak zarara neden olan banka çalışanın eylemlerinden dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı Banka'nın Şanlıurfa Şubesi'nin mudisi olduğu, davalı Banka personeli tarafından davacının hesabında bulunan paranın zimmetine geçirildiği, davacının parasının ödenmediği, davacının davasında haklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.