Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1454 K.2012/7001

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/10/2010 tarih ve 2010/375-2010/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince, Sudan'da bulunan dava dışı 'Delta For Roads And Bridges' firmasına gönderilmek üzere 2 adet Beko loader yedek parçası, 12 adet taş kırma tesisi sarf malzemesi, 1 adet asfalt plenti sarf malzemesi olmak üzere toplam 4 palet ve 913 kg emtia taşıma işinin davalıya verildiğini, davalıya konşimento ile 14.10.2005 tarihinde emtianın teslim edildiğini, davalının bilgi ve onayları olmadan taşıma işini başka bir firmaya verdiğini, bu firmanın taşıma işini gerçekleştiremeyip emtiayı antrepoya bıraktığını, burada çıkan yangın sonucu malların hasara uğradığını ileri sürerek, 9.953 TL'nın 14.10.2005 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gönderici, davalının taşıyanın acentesi, dava dışı Lufthansa Airlines firmasının taşıyan olduğu 14.10.2005 tarihli havayolu konşimentosu ile Adana-Sudan/Hartum arasındaki taşıma ilişkisinde, gönderilen emtiaların ebatlarından dolayı uçaklara sığmaması nedeni ile İstanbul Atatürk Havalimanı Gümrük Müdürlüğü ambarlarında kaldığını, meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, acente statüsünde olan davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı firmanın yaptığı işin söz konusu emtianın kapıdan havaalanına taşınmasına ilişkin olup faturanın bu amaçla tanzim edildiği ve bedelinin de tahsil edildiği, gerçek taşıyıcı olan firmanın dava dışı Lufthansa Hava Yolları olduğu, eşyanın hava yolunda bu şirketin sorumluluğunda iken zayi olduğunun tespit edildiği, davalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.