Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14553 K.2012/21085

Taraflar arasında görülen Uşak 1. Sulh Hukuk davada Mahkemesi’nce verilen 16.12.2010 tarih ve 2008/1004-2010/1307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankadan zirai kredi kullandığını, kredi teminatı olarak da taşınmazını ipotek verdiğini, kredinin geri ödemesinin 28.05.2008 tarihi olmasına rağmen davalının 05.02.2008 tarihinde 6.000 TL ve 26.02.2008 tarihinde 5.110 TL ödeme yaptığını, ancak davalının yatırdığı bu paranın bankamatikten çekilerek ve pos ödemesinde kullanıldığını, yatırılan paranın çekilen kredinin ana para borcunu karşıladığını, faiz alacağının ise kaldığını, davalının faizi ödemekten imtina ettiğini ileri sürerek, 1.763.89 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kredi borcunun tamamını ödemiş olması nedeniyle ipoteğin fek yazısının ve senetlerinin geri verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, 28.05.2008 tarihinde %27 faizli 6.800 TL'lik kredinin davalıya kullandırıldığı, kredinin 1,810.50 TL faiz ve 90.53 TL BSMV ilavesi ile neticeten 8,701.83 TL olarak geri ödenmesinin kararlaştırıldığı,

davalının ilk olarak 05.02.2008 tarihinde 6,000.00 TL ödeme yaptığı, ancak bu tarihten ikinci kez ödeme yaptığı 26.02.2008'e kadar ATM ve pos cihazlarını kullanarak bir miktar harcama da yaptığı, 26/02/2008 tarihinde 5.110.00 TL daha para yatırdığı ve bu tarih itibari ile kredi bakiyesinin 8,217.19 TL olduğu ancak davalının aynı tarih itibari ile vezneden 800,00 TL para çektiği, geri kalan 6,800.00 TL'sinin davacı banka tarafından kredili hesabına aktarıldığı, ana paranın virman yapıldığı,

26.02.2008 tarihinde ATM'den 610.00 TL daha çekildiği 6.79 TL BİM ücreti de düşüldüğünde hesapta 0.40 TL parasının kaldığı davalının savunmasının aksine kendisinin yatırdığı paranın kredi hesabına değil ve fakat kendi tasarrufundaki vadesiz mevduat hesabına yatırıldığı gerekçesiyle, 1.601.30 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde 18.12.2012 tarihinde ana para borcunu tahsil ettiğini, faizini ise tahsil edemediğini belirterek, faiz alacağını talep etmiştir. Mahkemece hükmedilen 1.601.03 TL'nin 1.394.30 TL'sine dava tarihinden itibaren faiz yürütülerek karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan BK.'nun 104/3. maddesi uyarınca temerrüt faizine faiz yürütülemez. Bu nedenle mahkemece 1.394.30 TL'ye dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.