Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14691 K.2012/20954

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2011 tarih ve 2011/401-2011/377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış tescilli “Ülker” markasının sahibi olduğunu, davalının internette yayın yapan ve sahibi olduğu radyo aracılığıyla Ülker markası ile ilgili gerçeğe ve hukuka aykırı haber ve yorumlar yaptığını, müvekkilinin ticari itibarına zarar verdiğini ileri sürerek, gerçeğe aykırı yapılan yayının internet sitesinden kaldırılmasını, tecavüzün önlenmesini, manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, markaya tecavüzün men’i ve manevi tazminat talebine ilişkin davada yargılama yapma ve delilleri takdir etme görevinin İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 60. maddesi gereğince basın aracılığıyla haksız rekabetin tespiti ve meni istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiştir. Oysa, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemeleri 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile ilgili uyuşmazlıkların dışında, 551, 554, 555 ve 556 sayılı Kanun Hükmünde kararnamelerden kaynaklanan davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda, davacıya ait markaya ilişkin bir kötüleme bulunmadığı, basın aracılığıyla davacı şirketin faaliyetlerinin kötülendiğini ileri sürerek işbu dava açılmış olup, davacının iddiası itibariyle olayda TTK hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece işin esasına girilerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.