Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14729 K.2012/20409

Taraflar arasında görülen davada Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2011 tarih ve 2009/468-2011/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından işletilen derneğin işletmesinin 20.09.2005 tarihli sözleşme ile davalıya devredildiğini, işletme devrinden önce müvekkili ile dava dışı şirket arasında akdedilmiş olan sözleşme ile müvekkilinin işletme bünyesinde yalnızca Tuborg marka bira satma yükümlülüğü altına girdiğini, davalının da devir sözleşmesinin 6. ve 7.maddeleri kapsamında müvekkili ile dava dışı şirket arasında yapılmış olan sözleşme şartlarına aynen uyacağının ve bu sözleşmenin ilgili maddelerinin ihlali halinde ödenecek cezai şart ve nakdi yükümlülüklerden sorumlu olacağının kararlaştırıldığını,

davalının sözleşme şartlarına uymayarak işletmede değişik marka biralar satması sebebiyle açılan tazminat davası sonucunda müvekkilinin toplam 20.544,05 TL tazminat ödemek zorunda kaldığını belirterek bu bedelin sözleşme şartlarını ihlal eden davalıdan rucuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı firma ile yaptığı herhangi bir sözleşme bulunmadığını, müvekkilinin işletmede istediği meşrubat ve biraları satma hakkına sahip olduğunu, davacının yaptığı sözleşmeden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 20.09.2005 tarihli sözleşme uyarınca davalının taahhüdüne uymadığı, davacıyı dava dışı şirkete mahkeme kararı ile cezai şart ve katkı payı ödemek zorunda bırakan davalıdan ödenen bedelin rücuen tahsilinin istenebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.