Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14747 K.2012/479

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.02.2009 tarih ve 2008/169 - 2009/31 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.07.2011 gün ve 2009/8326-2011/8272 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bulup notere tesbit ettirdiği formatın ismi olan "Varmısın Yokmusun" ibaresinin davalılar tarafından yayınlanan televizyon programı formatının ismi olarak kullanıldığını ileri sürerek, anılan program isminin müvekkiline ait olduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine ve kaldırılmasına, 200.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının format ismi olarak notere tesbit ettirdiği ancak kullanmadığı "Varmısın Yokmusun" ibaresinin banal bir sözcük olduğu, yasanın öngördüğü özgünlüğe sahip olmaması nedeniyle isim olarak koruma koşullarına sahip bulunmadığı, davalı tarafın programın yabancı ismini Türkçe'ye uyarlarken konseptine uygun olduğu için bu ismi kendisinin oluşturduğu; programın isminin, kamuya sunulmadığından davalı tarafça bilinmeyen davacı format isminden alındığının iddia ve isbat edilmediği, benzerliğin tesadüfi olduğu, 5846 sayılı FSEK hükümlerine göre eser kimin tarafından oluşturulmuşsa ona ait olduğu,

her iki tarafın da birbirinden bağımsız olarak aynı ismi seçmeleri halinde, kendi fikri çalışmalarının ürünü olan ismi ayrı ayrı kullanma haklarına sahip olduğu, intihal söz konusu olmadıkça diğerinin kullanımının engellenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

43,90 KDH · 38,20 KDPH · 05,70 KDBH · 203,00 Ceza · 23/01/2012-S/E