Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14776 K.2012/20606

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2011 tarih ve 2002/376-2011/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, işletme hakkı müvekkiline ait olan iskeleye, davalılardan ...'in müdürü olduğu davalı şirkete ait teknelerin iskeleye birçok kez yanaştığını, böylece iskele ve palamar borcu doğduğunu ileri sürerek asıl davada 11.927,50 TL'nın, birleşen iki ayrı davada da 28.800 ve 40.785 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl ve birleşen davalarda dava konusu iskelenin işletme hakkının davacıya ait olmadığını bu nedenle palamar ve iskele ücretini talep hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Müdahil Belediye vekili asıl davada dava konusu iskelenin işletme hakkının kendisinin olduğunu savunarak davanın reddini, birleşen davalarda dava konusu iskeleninin işletme hakkının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu iskelenin işletme hakkının ...'na ait olduğu, kendine ait olmayan yere yapılan rampa nedeni ile davacının talep hakkının bulunmadığı ve rampanın mülkiyetinin de davacıya ait olamayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.