Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14821 K.2012/20972

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2008/83-2010/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 19-20 yıldan beri marka olarak kullandığı “Pera” ibaresinin tescilini talep ettiğini, tescilin ilanının ardından davalı tarafından başvuruya ‘’Müze Pera’’, ‘’Musee Pera’’, ‘’Pera Müzesi’’ ve ‘’Pera Museum’’ markaları mesnet gösterilerek itiraz edildiğini, oysa bu markaların sadece müze hizmetleri için tescilli bulunduğunu ve müvekkilinin tescil başvurusunun bu markalardan farklı bulunduğunu, bunun yanında tescil edilmesi istenilen ibarenin davalı markalarına benzemediğini ileri sürerek YİDK’nın 13.12.2007 tarih ve 2007-M-6574 karar sayılı kısmi ret kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, davacının YİDK kararının iptali ve başvurunun “sanat galerisi hizmetleri” için de tesciline karar verilmesi istemiyle açtığı davada, müze hizmetleri ile sanat galerisi hizmetlerinin farklı tür hizmetler olduğunu iddia ettiğini ve bütün davasının bu iddiaya dayandırıldığını, ancak bu iddianın kabul edilebilir olmadığını ve davacının tescil ettirmek istediği “PERA” + ŞEKİL marka başvurusunun müvekkili adına tescilli “PERA MÜZE”, “MUSEE PERA” markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraf markalarının ve davacının dava konusu ettiği hizmetler ile davalı markalarının ilgili olduğu hizmetlerin benzer olduğu, ayrıca markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.