Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14877 K.2012/667

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2009 gün ve 2007/162-2009/202 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.06.2011 gün ve 2009/13983 - 2011/7102 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Y Yunusoğlu" ibareli marka başvurusunun davalıya ait 2000/20519 sayılı "Yunus" ibareli marka nedeniyle kısmen reddedildiğini, oysa davalının bu markayı yalnız market işletmesinde kullandığını, tescil kapsamındaki 37/01, 02, 43/01, sınıf ve alt gruplardaki mallar yönünden fiilen 5 yıldır kullanmadığını ileri sürerek, markanın anılan sınıf ve alt gruplar yönünden hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalının "YUNUS" ibareli markasının 35, 37 ve 43/01 sınıflardaki hizmet ve emtialar için 12.09.2001 tarihinde tescil edildiği, dava tarihi itibariyle tescilden itibaren kullanma zorunluluğu için öngörülen alt sınır olan 5 yıllık sürenin dolduğu, davalı markasının 43/01.

"Yiyecek ve içecek sağlanması" hizmetinde ciddi biçimde kullanıldığını, inşaat hizmeti yönünden sunulan belgelerin 37/01 “inşaat hizmetleri” faaliyetinde bulunduğuna işaret etmekle beraber, çekişme konusu "YUNUS" ibaresinin markasal kullanımını içermediği ve bu hususu kanıtlamaya yeterli olmadığı, 37/02 "inşaat araç gereç ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerinde" markanın kullanıldığı yönünde bir delil sunulmadığı,

bir kısım inşaat makinelerinin satın alımına dair defter kayıtlarının, bu makinelerin "YUNUS" markası altında kiralanması hizmetlerinde kullanıldığını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 42/1-c ve 14 maddeleri uyarınca kullanılmaması nedeniyle 37/01 ve 02. Sınıf ve alt gruplara dahil hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

43,90 KDH · 38,20 KDPH · 05,70 KDBH-203,00 Ceza-25.01.2012 - SK