Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14979 K.2012/21386

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/09/2011 tarih ve 2011/500-2011/954 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına İSTİKAN markasının 23.02.1998 tarihinde tescil ettirildiğini, davalıların müvekkilinin markası ile ürettiği çay paketlerinin ambalajının aynısı haksız olarak üretip piyasaya sundukları gibi, 2004 yılında üçüncü şahıstan İSTİHKAM markasını devir alarak eylemlerini sürdüklerini, davalılar hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek, davalıların haksız rekabetlerinin ve markaya tecavüzlerinin tespiti ile önlenmesine, davalılar adına tescilli İSTİHKAM markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, markaların farklı olduğunu, davacının müvekkili markasına uzun süre sessiz kaldığını ve hak kaybına uğradığını, markanın KHK’nin 12.maddesine uygun kullanıldığını, markanın kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı markaları ile davalı markasının emtiaları incelendiğinde yalnızca 30.01, 30.12, 30.13, 32.03 ve 32.05 sınıf emtialar bakımından 556 sayılı KHK'nin 7/1-b ve 8/1-b hükümleri anlamında benzer oldukları, diğer emtialar bakımından benzer olmadıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile yukarıda belirtilen emtialar bakımından davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.