KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/15050 E., 2012/292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Hatay 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.05.2009 gün ve 2009/85 - 2009/110 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.10.2011 gün ve 2009/12466 - 2011/13000 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının temsilcisi olduğu kollektif şirketin hesabına gönderilen para ile davalı bankanın şube yetkilisinin telkinleri sonucu davacı adına 60.000 TL tutarında yatırım hesabı açtırıldığını, hesaptan iki ayrı tarihte 15.000 TL çektiğini, daha sona bakiyesini istediğinde bu hesaba 60.000 TL'nın giriş çıkışı görünmediği, 60.000 TL tediye fişi olduğunun bildirildiğini, oysa anılan fişin ödeme için değil şirket hesabından kendi şahsi hesabına virman amacıyla imzalatıldığını, banka müdürünün usulsüz işlemler ile davacının bankaya olan güvenini kötüye kullandığını belirterek bakiye 45.000 TL'nın 12.07.2004 tarihinden itibaren en yüksek ticari mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmış, davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme istemiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/15050, K. 2012/292, 18 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama