KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/15051 E., 2012/20992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2012
- Mahkemesi
- İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
541 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2011 tarih ve 2003/1217-2011/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ" isimli tiyatro eserinin yazarı olduğunu, bu oyunun yıllar önce Levent Kırca Tiyatrosu tarafından sahneye konulduğunu ve çok büyük başarı kazandığını, oyunun toplam 800.000 kişi tarafından izlendiğini, bunun Türkiye'de tiyatro için rekor sayılacak bir izleyici sayısı olduğunu, bu oyun oynandığı sırada yazarın izni olmadan filme alındığını, çekilen bu filmin davalının işleticisi bulunduğu Show TV televizyonunda 20 Kasım 2002 ve 2 Aralık 2002 tarihlerinde yine yazarın izni olmaksızın iki bölüm halinde yayınlandığını,
yayın sırasında uzun süreli reklamlar alındığını ve muhatabın 1.000.000 USD'nı aşan miktarda reklam geliri elde ettiğini, bir bütünlüğü olan eserin ikiye bölünüp iki gün arayla yayınlanması ve yayınlanan reklamlarla kesilmesinin de manevi hakların ihlali olduğunu ileri sürerek, 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla maddi tazminat talebini 45.000 TL’na yükseltmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin davaya konu tiyatro eserini, Levent Kırca'nın kurucu ortağı bulunduğu Hodri Meydan Kültür Merkezi Tic. Ltd.
Şti. ile müvekkili şirketin ortağı ve anlaşmalı olduğu Medya Pazarlama A.Ş. ünvanlı şirket arasında 20/11/2002 tarihinde imzalanmış bulunan sözleşmeye istinaden, bedelini ödemek suretiyle ve tamamen sözleşme şartlarına uygun olarak yayınlandığını, sözleşmenin 4. maddesinde eserin ikişer bölüm halinde yayınlanacağının belirlenmiş olduğunu, yayınlanan eserin davacının yarattığı eserden ayrı bağımsız bir eser olduğunu, davacının eserinin sahneye konulması hakkını Levent Kırca Tiyatrosu'na devir ettiğini, devredilen hakların kapsamının taraflarca bilinmesinin mümkün olmadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu,
müvekkili şirketin anılan eseri işlenmiş şekli ile hak sahiplerinin yazılı iznine dayalı olarak yayınladığını, davacının aktif husumet ehliyetinin ve müvekkilinin pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığının da araştırılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı, davalıyla sözleşme yapan Hodri Meydan Şirketi'ne sadece tiyatroda temsil haklarını devrettiğini iddia etmiş olduğundan, 5846 sayılı Yasa'nın 52. maddesi gereğince TV gösterim haklarını davacının izniyle elde ettiğini kanıtlayamayan davalının, 54. madde gereğince iyi niyetli olduğunu davacıya karşı ileri süremeyeceği, söz konusu oyunun izinsiz kullanımının davacının eser üzerindeki mali haklarını ihlal ettiğinden, davacının maddi tazminat isteme hakkı olduğu,
buna karşılık uzunluğu nedeniyle oyunun iki bölüm halinde yayınlanmasının FSEK'te sayılan manevi hakların ihlali kapsamında kalmadığından manevi tazminata ilişkin talebin reddi gerektiği, bölüm başına öngörülen 7.500 TL'nın bölüm sayısı ile çarpımı sonucu bulunan 15.000 TL'dan senaryoyu davacı ile birlikte yazan ...'ın yazarlık payı olarak 1/2 indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile FSEK 68. maddesi gereğince hesaplanan 22.500 TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/15051, K. 2012/20992, 17 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama