Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15067 K.2012/20297

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2011 tarih ve 2009/95-2011/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da mevduat hesabı bulunduğunu, müvekkilinin bankaya duyduğu güven nedeni ile boş dekontlara imza attığını, banka personelinin müvekkilince imzalanan boş dekontları kullanarak veya imzasını taklit ederek hesabından para çektiğini, müfettiş raporunda da hesap hareketlerinin usulsüz olduğunun tespit edildiğini, bu tespit nedeniyle bankanın müvekkilinin hesabına 55.553,00 TL para yatırıldığını, ancak zararının daha fazla olduğunu ileri sürerek, şimdilik 22.400,00 TL’nın ve mevduattaki tüm paraya işleyecek mevduat faizinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka çalışanı ...’ın usulsüz işlemler yaptığının tespit edildiğini, yapılan soruşturmada 4 adet dekont üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşıldığını, davacı zararının karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının vadesiz mevduat hesabından davacıya ait olmayan imza ile 1.000,00 TL, 7.500,00 TL, 1.500,00 TL ve 45.500,00 TL'nın usulsüz olarak çekildiği, davalı Banka'nın 25.12.2008 tarihinde davalı hesabına 55.500 TL ödeme yaptığı, davalı Banka'nın vadesiz hesaplara faiz uygulamaması nedeniyle faiz talebinin de yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, imzası taklit edilerek ve kendisinden alınan açığa imzalı boş dekontların işleme konulması suretiyle hesabından para çekildiğini ileri sürmüş ve dosya içerisinde bulunan davalı banka müfettiş raporlarında da banka çalışanı dava dışı ...’ın müşterilerden açığa imzalı boş dekontlar aldığına işaret olunmuş ve çekmecesinde de davacıdan alınan imzalı boş dekont ve imzalı havale formunun mevcut olduğu tespit edilmiştir. Söz konusu tespitlerin yapıldığı müfettiş raporunun davalı banka aleyhine delil olacağı açıktır. Bu itibarla, mahkemece rapordaki bu tespitler nazara alınmadan ve hiçbir araştırma yapılmadan, üzerinde davacıya ait imza bulunan dekontlarla ilgili talebin tamamının reddi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davacı bir kısım imzaları inkar edip, bir kısım imzaların da kendisine ait olup olmadığını dahi bilmediğini beyan ettiğine göre, mahkemece davacıya hangi dekontları kabul etmediği sorularak inceleme yapılması gerekirken, yalnız müfettiş raporu ile davacının eli ürünü olmadığı tespit edilen dekont bedellerinin ödenmesi nedeniyle başka alacak olmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.