Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15139 K.2012/20592

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2010 tarih ve 2007/114-2010/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Şekil+Dünya Göz Hastanesi” ve “Şekil+Dünya Göz Hastanesi worldeye hospital” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının müvekkiline ait ticari unvan ve markasını iltibasa sebebiyet verecek ve tüketiciyi yanıltacak şekilde kullandığını ileri sürerek, davalının müvekkilinin markasına tecavüzünün ref’ine, 50.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sadece göz hastalıklarının tedavisi alanında hizmet verdiğini, müvekkilinin ise genel sağlık hizmetleri alanında hizmet verdiğini, davacının markasının “Dünya” değil “Dünyagöz Hastanesi” olduğunu, müvekkilinin ticaret unvanında ise “Dünyagöz Hastanesi” ibarelerinin yer almadığını, tarafların kullandıkları logoların da farklı olduğunu, müvekkilinin hastane adını değiştirmek üzere başvuruda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının sunduğu hizmeti tanıtmak üzere “Dünya Hastanesi” ibaresinden ve bu ibarelerdeki esas unsurun “Dünya” olması nedeni ile de davacı markasının esas unsuru olan “Dünya” kelimesinden yararlandığı, davalının kullanımının markasal kullanım olduğu, her iki tarafın da aynı iş kolunda faaliyet göstermesi nedeniyle davacı markası ile davalının kullanımı arasında iltibas bulunduğu, davalının eyleminin davacının marka haklarına tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, tecavüzün ref'ine, 22.132,25 TL maddi tazminat ile takdiren 7.000,00 TL manevi tazminatın 23.04.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.