Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15144 K.2012/3770

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2005/908-2009/306 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 13/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kredi kullandığını, ödememesi sonrasında tahsili için aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibin derdest olduğu aşamada davalının tüm kredi borçlularına ilişkin bir duyuru yaparak 4822 sayılı Kanun’un uygulama alanını kendisini bağlayacak şekilde genişlettiğini, tüm borçluların borçlarına %50 temerrüt faizi uygulamayı ve bunu da 12 eşit taksitte ödemelerini kabul ettiğini açıkladığını, müvekkilinin ilandaki sürenin bitiminden önce davalıya başvurduğunu, bir işlem yapılmadığını, icra takibinde de fazladan tahsilat yaptığını,

icap ve kabul ile sözleşmenin tamamlandığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, müvekkilinin borcunun %50 temerrüt faizine göre tespit edilerek muarazanın giderilmesiyle icra tehdidi altında ödenen 132.498 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 4822 sayılı Kanun'un tüketici kredilerini ilgilendirdiğini, müvekkilinin takdir hakkı ile diğer kredilere uygulanmasının mümkün olduğunu, davacı teklifinin genel müdürlükçe değerlendirildiğini, borçlu firmanın nakden ve defaten 340 Milyar TL veya bu meblağın taksitler halinde ödemesinin talep edilmesi halinde anılan meblağa basit usulde %50 faiz uygulanacağının önerildiğini, davacının ilk taksitini yatırmadığını, müvekkilinin böyle bir başvuruyu kabul etme zorunluluğunun da olmadığını, talebin hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalıdan ticari kredi kullandığı, ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi başlatıldığı, davalı tarafın 4822 sayılı Kanunu’nun uygulama alanını tek taraflı olarak genişlettiğini, 14.05.2003 tarihine kadar başvurulması halinde tüm kredi borçlarına %50 oranında temerrüt faizi uygulamayı ve 12 taksitte ödenmesini açıklayarak ilan yaptığı, davacının 25.04.2003 tarihinde anılan ilan kapsamında davalıya başvurduğu,

davalı bankanın borcun nakten veya defaten 340 Milyar TL veya bu miktarın taksitler halinde ödenmesini talep edilmesi halinde istemin değerlendirileceği yönünde cevap verdiği, davalının kanun hükmünde olmayan bu duyurusuyla bağlı bulunmayacağı, talepleri kabul veya ret edebileceği, kaldı ki, ilk taksitin peşin olarak ödenmesi gerektiğinin belirtildiği, davacının ilk taksit ödemesi de yapmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin duyuru ve müracaat aşamasında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.