KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/15147 E., 2012/783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 gün ve 2008/63-2009/774 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/09/2011 gün ve 2010/1629-2011/10927 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından izni ve bilgisi dışında toplam 10.800 TL'nın internet bankacılığı yoluyla 3. şahıslar hesabına havale yapıldığını, bankanın internet bankacılığı sisteminin işletilmesindeki kusurlu davranışları sonucu zarara sebep olduğu gerekçesiyle, 10.800 TL' nın faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın internet bankacılığı hizmeti güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını, davacının kendi kusurlu hareketleri nedeniyle zarara sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı bankanın dolandırıcılığı önleyecek mahiyette ek güvenlik tedbirlerini almadığı, mevduatı koruma konusundaki özen borcunu yerine getirmediği, güven kurumu olan davalının en hafif kusurundan bile sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.09.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
43,90 KDH · 38,20 KDPH · 05,70 KDBH · 203,00 Ceza · 27/01/2012 KLY
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/15147, K. 2012/783, 26 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama