KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/1520 E., 2011/5010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 gün ve 2008/357-2009/94 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.11.2010 gün ve 2009/5273-2010/11374 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkilleri murisinin Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalı aracın sürücü olduğunu, 04.05.2005 tarihinde meydana gelen tek taraflı kaza sonucu murisin öldüğünü, davalının poliçe teminatını ödememesi üzerine başlattıkları takibin, davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, poliçe teminatının gerçekleşmesi için, taşımanın şehirlerarası bir taşıma olması gerektiği halde kazanın şehirler arası yolcu taşıma esnasında olmadığını ve murisin 8/8 oranındaki kusuru karşısında davacıların tazminat talebinin reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, şehirler arası taşıma yapılmadığı ve taşımaya ilişkin bir görevin ölen sürücü tarafından ifası esnasında kazanın meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis ettiği karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/1520, K. 2011/5010, 26 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama