KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/15215 E., 2012/20533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2012
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
435 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2011 tarih ve 2007/377-2011/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında Bandırma’da bulunan biodizel tesisinin satışı konusunda anlaşma yapıldığını, anlaşma gereğince tesisin 28.12.2006 tarihinde davalıya teslim edildiğini, davacının edimini yerine getirmesine rağmen davalının ödeme yapmadığı ve biodizel tesisi konusunda hile yapıldığını iddia ettiğini, bunun üzerine biodizel tesisi bedeli olan 335.072,80 TL'nın ödenmesinin istendiğini, davalının faturayı iade ettiğini ileri sürerek, taraflar arasında yazılı sözleşmeye dayalı biodizel tesisi bedeli olan 335.072,80 TL’nın 01.03.2007 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında yazılı sözleşme imzalandığını ve akabinde dava konusu biodizel makine ve ekipmanları hariç olmak üzere tüm gayrimenkulün üzerindeki mütemmim cüzlerle birlikte müvekkili tarafından satın alındığını, davalı tarafından biodizel makine ve ekipmanlarının da sözleşmeye dâhil edildiğini, ancak devrin bir takım şartlara bağlandığını, davalının sözleşmede belirtilen şartları yerine getirmediği gibi biodizel makine ve ekipmanların çalışır vaziyette olduğunu söylediğini, ancak biodizel makine ve ekipmanların çalışmadığını, söz konusu makine ve ekipmanların TSE kalitesinde mal üretmediğini,
makine ve ekipmanlarda bir ürün çıkma ihtimali olsa dahi hiçbir şekilde TSE standartlarına uygun olmayacağını, bu nedenle elde edilen ürünün satılabilme şansı bulunmadığını, müvekkilinin iradesinin hile ile sakatlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince biodizel tesisinin davacı tarafından davalıya satılıp teslim edildiği, ancak davalının tesisin bedelini ödemediği, tesisin bedelinin sözleşmede 200.000,00 USD olarak kabul edildiği,
her ne kadar davalı yanıt dilekçesinde tesisin ayıplı olduğu ve belirtilen kapasitede üretim yapmaması nedeni ile sözleşmenin geçersiz olduğunu belirtmiş ise de taraflar arasında düzenlenen sözleşmede tesisin çalışır vaziyette teslim edildiğinin belirtilmesi ve taraflarca sunulan delillerden davalının iddiasının soyut iddiadan ileri geçemediği ve tesisin çalışır vaziyette davalı tarafa teslim edildiği, karşılığında ise bedelinin ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 335.072,80 TL’nın 09.03.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/15215, K. 2012/20533, 12 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama