Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15504 K.2012/1153

Taraflar arasında görülen davada Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2009 gün ve 2004/179-2009/187 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.05.2011 gün ve 2009/13027-2011/5856 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın 1995 yılından beri müşterisi olup birikimlerini davalı bankada değerlendirdiğini, davalı bankanın Milas Şubesi müdür yardımcısı olan Salim Orhan'ın müvekkilinin öz dayısı olup müvekkili kaptan olarak görev yaptığından davalı bankaya yatırdığı paraların sadece faizlerini işlemesi için hesap cüzdanlarını dayısına verdiğini, Salim Orhan'ın 13.02.2002 tarihinde intihar etmesi üzerine çıkan dedikodulardan sonra bankaya gidip hesaplarını kontrol ettiğinde 125.000 Fransız Frangı, 1.000 İngiliz Sterlini, 900 USD olması gerekirken sadece 305 Sterlin ve 9 Euro gördüğünü,

müvekkilinin hesabından para çekildiği tarihlerde müvekkilinin Milas'ta bulunmadığını, banka dekontlarındaki imzaların müvekkiline ait olmadığını, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatıyla müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, 125.000 Fransız Frangı, 1.000 İngiliz Sterlini, 900 USD'nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslahla 149.443,00 Fransız Frangı, 850,00 İngiliz Sterlini, 1.607.562.650,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesap cüzdanlarını dayısı olan Salim Orhan'a teslim edip hesaplarda bu kişi tarafından işlem yapılması nedeniyle müvekkili banka ile illiyet bağının kesildiğini, davacının uzun yıllar hesaplarını kontrol etmediğini, 1995 yılından 2002 yılına kadar yapılan işlemlere ait bazı dekontlarda davacının imzası mevcut olup buna göre davacının bu tarihlerdeki hesap bakiyesinden haberdar olmasına rağmen itiraz etmemesi nedeniyle davacının BK'nun 6. maddesi uyarınca kabulünün ve zımni muvafakatının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.