Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15576 K.2012/6224

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2008/393-2010/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin çalışanlarından olan . .....'nun, davalıların maliki ve işleteni olduğu araç ile Ankara'dan İzmit'e yolculuk yaptığı sırada meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, bu olay nedeniyle adı geçen kişinin müvekkiline karşı Kocaeli İş Mahkemesi'nde açtığı davanın müvekkili aleyhine sonuçlandığını, karar gereğince müvekkilinin dava dışı kişiye ödeme yaptığını, davalıların müvekkilince yapılan bu ödemeden sorumlu bulunduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.03.2010 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, tazminat talebini 28.038 TL'na çıkarmıştır.

Davalı ... vekili, davacının üçüncü kişiye ödeme yapmadan işbu rücu davasını açamayacağını, müvekkilinin kazaya karışan aracın maliki olduğunu, ancak aracın diğer davalı tarafından işletildiğini, bu nedenle meydana gelen zarardan diğer davalının sorumlu bulunduğunu, dava dışı yaralanan kişinin biletli yolcu olmadığını ve hatır için taşındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin çalışanı olan.....'nun, davalı ...'a ait olan otobüsün yaptığı kaza neticesinde yaralandığı, bu nedenle davacı tarafından adı geçen kişiye mahkeme kararı uyarınca ödeme yapıldığı, davalı ...'nin kendisine ait otobüsü belirli zamanlarda diğer davalı otobüs

firmasına komisyon vermek suretiyle çalıştırdığı, bu durumda davalı otobüs firmasının davalı ...'nin sorumsuzluğunu gerektirecek seviyede işletici konumunda bulunmadığı, her ne kadar adı geçenin hatır için taşındığı savunulmuş ise de, ticari amaçla kullanılan otobüste bulunan yolcuların biletli yolcu olarak kabul edilmelerinin uygun olduğu ve aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 28.038 TL'nin, 10.000 TL'na dava tarihinden, 18.038 TL'na 14.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.