Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15783 K.2012/1156

Taraflar arasında görülen davada Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.07.2009 gün ve 2008/295-2009/496 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.10.2011 gün ve 2010/1935-2011/11710 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, konut sigortası poliçesi ile müvekkiline sigortalı binada yangın çıktığını, yangın ve ekspertiz raporlarında yangının sebebi olarak mutfak tüpünün kablosu veya dedantöründen gaz sızmasının gösterildiğini, sigortalıya (24.482,63) TL hasar bedeli ödediklerini, bunun (12.149) TL'nın davalının sigortası tarafından kendilerine ödendiğini, bakiye (12.332,95) TL'nı davalıdan talep etmelerine rağmen ödenmediğini, sözkonusu tüpün davalının yetkili bayisinden alındığını ve bağlantısının da aynı bayii tarafından yapıldığını, davalının,

üreticisi ve dağıtıcısı olduğu tüpün sebep olduğu yangın nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik (12.332,95) TL tazminat alacağının 05.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;, müvekkilinin yalnızca üretici olup dağıtımın ayrı tüzelkişilikleri olan bayiler tarafından yapıldığını, yangına sebep olduğu ileri sürülen tüpte imalat hatası bulunmadığını, gaz sızıntısının tüpün bağlandığı ocaktan da kaynaklanmış olabileceğini, müvekkiline atfedilecek bir kusur olmadığını, kusurun tüpü tüketiciye intikal ettiren bayii veya tüketiciye ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.