Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15874 K.2012/8636

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2010 tarih ve 2005/169-2010/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı birleşen dosyada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davacı şirket ile davalı ... arasında 06/09/2004 tarihinde 2000 ton bitümün taşınması için sözleşme akdedildiğini, sözleşme gereğince 947.920 kg bitümün ürün teslim ve irsaliye fişi karşılığında Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü'ne taşındığını ve muayene kabul komisyonunda görevli yetkililere teslim edildiğini, teslim edilen ürünün taşıma bedelinin 25.622,00 TL olduğunu, davalı idare yetkililerinin teslim edilen bitümden aldıkları numunelerin viskozite değerinin şartname şartlarının üzerinde olduğu gerekçesi ile alımı durduğunu ve davacıya her hangi bir ödeme yapmadıklarını,

müvekkilinin sorumluluğunun sadece taşıma ile ilgili olduğunu, alınan bitümün niteliklerinden davacının sorumlu olmadığını, bitümün bozuk olmadığını, kullanılabilir nitelikte olduğunu ileri sürerek, 25.622,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl davada, davalı kurum yetkilileri tarafından teslim alınan bitümden alınan numunelerin değerlerinin şartname şartlarına aykırı olduğundan alımın durdurulduğunu, taraflar arasında imzalanan hizmet alımları tip sözleşmesinin 32 nci maddesine göre, yüklenicinin taahhüdü çerçevesinde kusurlu ve standartlara uygun olmayan malzeme seçilmesinden ve ortaya çıkan zarar ziyandan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı Adıyaman Valiliği İl Özel İdaresi vekili, Adıyaman il sınırlarındaki köy yollarının asfaltlanmasında kullanılan 2000 ton bitüm malzemesinin Batman TÜPRAŞ rafinerisinden nakliye işinin ihalesinin davalı Özhancan firmasında kaldığını, 06/09/2004 tarihinde sözleşme imzalandığını, davalı şirket tarafından teslim edilen bitümün değerleri gözetildiğinde teknik açıdan kullanılması sakıncalı malzeme olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple kurumun zarara uğradığını,

diğer davalıların 25/11/2004 tarihli araştırma raporunda ihmal ve usulsüzleri görüldüğünden idarenin uğradığı zararın davalı şirketten alınamaması halinde müştereken ve müteselsilen zararın ödenmesi için aleyhlerine dava açıldığını ileri sürerek, 18.865,42 TL zararın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davalı şirket vekili ve diğer davalılar, teslim edilen bitümün yol yapımında kullanıldığını, bozuk köy yoluna rastlanmadığını, idarenin zarar etmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından teslim edilen 932.880 kg bitüm nedeniyle alacağının 24.767,96 TL olarak belirlendiği, TÜPRAŞ tarafından davacı şirkete teslim edilen bitüm ile davacı şirket tarafından davalı idareye teslim edilen bitüm arasındaki değer farkının davacı taşıdığı bitüm kadar nakliye ücreti talep edebileceğinden, alacağından düşürülmesi gerektiği, eksik teslim nedeniyle mahsubu gereken tutarın 5.961,99-TL olduğu, dolayısıyla davacının alacağının 18.805,97 TL olduğu,

dosyada mevcut araştırma raporlarından anlaşıldığı üzere davacı tarafından teslim edilen bitümün yolda kullanıldığı ve bozulma olmadığının tespit edildiği, birleştirilen dava yönünden Özhancan firması ve diğer kurum çalışanlarının İl Özel İdaresi'ni zarara uğrattıkları iddiasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 18.805,97 TL alacağın dava tarihinden itibaren avans faiz oranı ile davalı İl Özel İdaresi'nden tahsili ile davacı Özhancan Petrol Otomotiv Taahhüt Nakliyat Turizm Gıda San.

Tic. Ltd.Şti'ye verilmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı – birleşen dosyada davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı birleşen dosyada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.