Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/168 K.2011/4093

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2007 gün ve 2007/55-2007/320 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2010 gün ve 2008/13643-2010/10119 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin tahsil ettiği parayı müvekkiline ödememesi üzerine, davacıların Almanya’da Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi’ne açtığı alacak davası sonunda 05.01.2006 tarihli karar ile davalının 31.060.98 Euro ana parayı %4 faizi ile birlikte ödemesine karar verildiğini, ayrıca masraflara ilişkin ek karar da verildiğini, kararın 23.03.2006 tarihinde kesinleştirildiğini, o davanın kamu düzenine ilişkin sonuçlarının bulunmadığını, tenfiz koşullarının tamamının oluştuğunu ileri sürerek, anılan yabancı mahkemenin asıl ve ek kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava ve karar tebliğinin Lahey Sözleşmesi'ne göre yapılmadığını, diğer tenfiz koşullarının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin Lahey Sözleşmesi'ne göre tebliğinin yapıldığı halde, yabancı mahkemece gıyapta görülen davada verilen kararın doğrudan posta yolu ile tebliğ yoluna gidilmesinin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi, kamu düzenine aykırı da olduğu, bu durumda davanın MÖHUK’nun 38/c ve d maddeleri gereğince reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.