Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1803 K.2012/9472

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2010 tarih ve 2009/427-2010/590 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve İhbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde üç ayrı hesabında toplam 105.528,00 TL mevduatı bulunduğunu, bu hesaptaki paralarının isim farklılığı ve doğum tarihinde çelişki bulunduğu gerekçesiyle ödenmediğini, hesap sahibi Emel Kuveytli ile müvekkili ...’nın aynı kişiler olduğunu ileri sürerek davalı banka nezdindeki hesaplarında bulunan 105.528,00 TL mevduatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’sının mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 113.768,15 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı ile hesap sahibinin aynı kişiler olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan TMSF vekili, davacı ile hesap sahibinin aynı kişiler olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, eski tarihli dosya kapsamı, verilen vekaletnâme, hesap kartonu üzerinde yapılan imza incelemesi sonucuna göre davacının ... ismini kullandığı, Emel isminin nüfusta kayıtlı olmadığı, Kuveytli soyadının ise boşandığı eşine ait soyadı olduğu, Akaydın soyadının kızlık soyadı bulunduğu, buna göre hesap cüzdanlarını da davacıda olduğu gözetilerek hesap sahibinin davacı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı banka nezdindeki üç ayrı hesaptaki mevduat sahibinin davacı olduğunun tespitine, tahsil talebinde hukukî yarar bulunmadığından tahsiline ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve ihbar olunan TMSF vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-İhbar olunan TMSF’nun davada taraf sıfatı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3- Ancak, mahkemece tespit kararı verildiğine ve bu kararın davacı tarafından temyiz edilmemiş olmasına göre, davacı yararına maktu yerine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin bu konuya ilişkin olarak temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.