Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1900 K.2011/2693

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.12.2010 tarih ve 2010/151-2010/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlular vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, ihtiyati hacze konu senedin alacaklı bankadan kullanılan genel kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini, alacağın yargılamayı gerektirdiğini, teminat senedi olduğu için kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, senedin teminat senedi olmadığını, kredi borcunun ödenmesi için verildiğini, senet metninde teminat senedi olduğuna dair kayıt bulunmadığını, ihtiyati hacze itiraz sebeplerinin İİK’nun 265. maddesinde sınırlı olarak sayıldığını savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nun 265. maddesi uyarınca ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edilebileceği, borçlunun itirazlarının bu sebeplere uymadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz edenler vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.