Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2315 K.2011/5541

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 gün ve 2007/626 - 2008/210 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.11.2010 gün ve 2009/85 - 2010/11230 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği paranın ödenmemesi üzerine müvekkilinin davalı şirket ile ... aleyhine Hagen Asliye Mahkemesinde alacak davası açtığını, 09.08.2005 tarihinde mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, 7.669.38 Euro anaparanın 30.10.2000 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte, yargılama masrafları olan 3.602.34 Euro'nun da 19.12.2005 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, mahkeme kararının 22.05.2006 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, Hagen Asliye Mahkemesi tarafından verilen 8 O 356/04 sayılı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın yasal dayanağının 5718 sayılı yasanın 54.maddesi olduğu, Türkiye ile Almanya arasında karşılıklılık şartı konusunda bir ihtilaf bulunmadığı, ancak fiili karşılıklılık bulunduğu, dosyaya ibraz edilen belgelere göre, davacının davalı şirkette hissesi mevcut olmadığı halde davacının davalı şirket ortağı olduğu iddiasıyla davayı açtığının anlaşıldığı, böyle bir davada yetkili mahkemenin HUMK'nun 17. maddesi gereğince Yozgat Mahkemeleri olduğu, Türk Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu, ayrıca ibraz edilen tenfiz kararının gıyapta verildiğinin belirtildiği,

bu suretle davalıya savunma imkanı tanınmadığı tenfizi talep edilen karar için yasal şartlar oluşmadığı sonucuna varılarak davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.