Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2348 K.2012/10918

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2010 tarih ve 2008/157-2010/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “HOTEL MAVİ KUMSAL+Şekil” ibaresinin marka olarak tescili için davalı kuruma yaptığı başvurunun 556 sayılı KHK'nun 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, bu kararın doğru olmadığını, zira başvuru zamanında yürürlükte olan 556 sayılı KHK'nun 7/son maddesine göre tescilden önce kullanım sonucu ayırt edicilik kazanan işaretlerin Kararnamenin 7/b,c,d hükümlerine göre tescilinin reddedilemeyeceğini, müvekkilinin de 1989 yılından beri tescil ettirmek istediği ibareyi kullandığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 24.03.2005 tarih, 2005-M-770 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurumun aldığı kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kurumca redde mesnet yapılan markalardan yalnızca “MAVİ+Şekil” ibareli markanın, dava konusu başvuru ile aynı sınıfta bulunduğu, bu nedenle benzerliğin yalnızca bu marka ile sınırlı olarak değerlendirilebileceği, davaya konu başvurunun ayırt edici unsurunun şekil ve yazı unsurlarının bütününden oluştuğu, redde mesnet markada ise şekil unsurunun ayırt ediciliği sağladığı, bu durumda markalar arasında KHK'nun 7/1-b maddesi anlamında benzerlikten söz edilemeyeceği, ayrıca davacının tescilini istediği ibareyi kullanmakla ayırt edici hale getirdiği,

başvuru tarihindeki düzenleme gözetildiğinde tescil engelinin ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nun 2005-M-770 sayılı kararının 43/1-2. sınıf hizmetler yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.