Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2512 K.2011/5227

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2008 gün ve 2007/501 - 2008/167 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.12.2010 gün ve 2009/1178 - 2010/12575 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip ödememesi üzerine açtığı davada, Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 28.12.2006 tarihinde davalıdan (87.660,99) Euro anaparanın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, anılan kararların tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin haksız olduğunu, yabancı mahkeme kararının müvekkiline tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının davalıya doğrudan posta yoluyla tebliğ edildiği, oysa Türkiye'nin 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’nin 10. maddesine çekince koyduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşmiş sayılamayacağı, 2675 sayılı MÖHUK.'nun 34. maddesi uyarınca kesinleşmemiş yabancı mahkeme kararlarının tenfizinin de istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.